یامهدی ادرکنی

“منم عابدمرا معبودنیاز است،تو معبودی که معبود بی نیاز است.

من آن عبدفقیرتنگ دستم،تومعبود غنی را می پرستم.

من آن نالایق روی زمینم توآن والاترین آسمانی

توآن عرشی ،من آن فرشم

تو آن عرش قدیم لایزالی،من آن حادث که اندر فرش زوالم

تو آن بی حدو حصری من آن قاصر قاصرم

تو آن بی عجز ولابه من آن عاجز عجزم

تو جان اندر شکوهی من آن بی شوکت هستم.

خدایم را که والاست تو توفیق ده پرستم.

——————————————التماس دعا